Ooit schitterde deze Dame in de zon,
stonden de torens,
die boven het dwarsschip van haar ranke lenden uitstegen
in één rechtstreekse verbinding
met de hemelpoorten,
straalden de bleke geledingen van haar façade,
pronkerige rijkdom uit,
verzinnebeeldingen van
hoe het hier op aard
wel en niet moest.
Zij was een huis,
een toevluchtsoord,
voor een eenzame pelgrim
die eerst nog verdwaald
de Weg had gevonden.
Vandaag bezocht ik een afgeleefde vrouw,
een als door wereldlijke reizigers platgelopen aandeelbeurs,
een eenzaam, droevig
relikwie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten